Auteur: admin

Eenvoud en dode takken

Het gebruik van engelse termen is ‘in’. Op de één of andere manier schijnt het interessanter te zijn dan gewoon nederlands. In sommige tv-programma’s is iets niet meer gewoon leuk of fijn maar ‘cute’ en ‘nice’.

Natuurlijk weet ik wel dat onze taal al doorspekt is met veel engelse en franse termen, maar om nu half engels en half nederlands door elkaar te gaan praten omdat dat hip is …….. Nee, ik geef de voorkeur aan ‘kunstmatige intelligentie’ in plaats van ‘artificial intelligence’. Waarom ingewikkeld doen als het eenvoudig kan.

Over eenvoud gesproken: volgens Lenie kunnen we best iets leuks maken van twee dode takken. Twee dode takken, jaja, natuurlijk.

De takken liggen vervolgens een paar dagen in onze tuin helemaal niets te doen en steeds als ik er overheen stap vraag ik mij af wat we er mee moeten. Totdat mijn oog valt op een stuk boomstam die ook al een tijdje niets ligt te doen in onze tuin. Tja, hoe eenvoudig kan het zijn, twee gaten boren, takken erin en de decoratie kan ik met een gerust hart overlaten aan Lenie 😊.

Ooit kreeg ik een boek van iemand met de titel ‘Eenvoud’. Volgens de gever paste dat goed bij mij, een opmerking die ik heb ervaren als groot compliment. Het boek heb ik gelezen en wat mij daarbij opviel was dat de schrijver veel hoogdravende termen en ingewikkelde zinsconstructies nodig had om de kracht van eenvoud te beschrijven. Tsja, eenvoud is blijkbaar niet eenvoudig.

Al dat gewichtige gedoe, het is nooit iets voor mij geweest en zal het ook nooit worden. Gelukkig denkt Lenie er net zo over en ziet zij mogelijkheden in twee eenvoudige dode takken 😊.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tijdens onze wandelingen zien we dat er nog steeds veel water op de akkers staat. Inmiddels lijkt het iets ‘droger’ te worden maar toch, het is bijna niet voor te stellen dat op diezelfde grond over een aantal maanden weer allerlei gewassen groeien. We staan er niet altijd bij stil maar het is eigenlijk best wel bijzonder.

‘Misschien komen er wel spruiten op te staan’ bedacht ik mij en ik droomde heel even weg naar de tijd dat ik die groene bolletjes met de hand aan het plukken was bij een tuinder (voor de kenners: eerste en tweede pluk). Natuurlijk stond ik er toen niet bij stil dat handmatig spruiten plukken al snel volledig overgenomen zou worden door machines. Misschien moet ik toch eens wat vaker ‘stil staan’, er is veel om je over te verwonderen ook al lijkt het soms zo vanzelfsprekend. De natuur komt weer tot leven en de (technische) ontwikkelingen lijken nog lang niet tot stilstand te zijn gekomen. Het zou mooi zijn als die twee werelden van natuur en techniek wat dichter naar elkaar toe zouden groeien, dáár zou kunstmatige intelligentie voor ingezet moeten worden. Wie weet ….

Waar ik mij ook over verwonder én waar ik enorm van geniet is dat je van een eenvoudig stuk resthout een prachtige lamp kan maken. Een lamp met een ‘verhaal’ (en laat ik nou dol zijn op ‘dingen’ met een mooi verhaal). Een lamp waarvan het idee is ontstaan tijdens onze ‘wandelgesprekken’, een lamp die handmatig is gemaakt net zoals de spruiten die ik zo’n 45 jaar geleden handmatig plukte.

Ja, er is heel veel om ons over te verwonderen. En ook al vergeet ik het heel soms, als ik de vogels weer hoor fluiten weet ik dat ik de verwondering nog lang niet voorbij ben. Gelukkig niet!

Sinds een paar maanden wandelen mijn vrouw en ik zo’n drie keer per week een rondje door de wijk of in de polder. Zeker, het regent best veel de laatste tijd maar minstens drie keer per week niet, dus dat lukt prima.

Gelukkig zijn wij beiden geen ‘stiltezoekers’ want tijdens onze wandelingen praten we heel wat af. Soms over serieuze onderwerpen maar meestal gaat het bij ons niet over de wereldproblematiek, er moet wel wat te lachen blijven en dat doen we dan ook veel tijdens die wandelingen.

Eigenlijk verbaas ik mij steeds weer dat er geen stiltes vallen, na 40 jaar ben je toch wel een keer uitgepraat zou je denken. Hoe die gesprekken dan ongeveer gaan? ‘Kijk, van de takken van die boom kan je van die mooie beelden maken die we in Oostenrijk gezien hebben’. ‘Zeker, maar denk je dat de mensen van wie die tuin is het op prijs zouden stellen als wij hun boom gaan kortwieken?’. ‘Misschien niet, maar in de polder komen we ook genoeg van die takken tegen, als we elke keer een paar takken meenemen dan krijgen we er vanzelf genoeg’. Zoiets en dan een uur lang.

Maar ook al gaan onze gesprekken niet altijd over de politiek (eigenlijk nooit), toch komen er soms heel leuke ideeën uit voort waar we ook daadwerkelijk iets mee doen. Zo kwamen wij kort geleden op de gedachte dat het ook leuk zou zijn om grotere vazen te maken dan de decoratieve vaasjes die nu op de website staan, om vervolgens tot het idee te komen die ‘grotere vazen’ weer toe te passen als ‘voet’ voor een schemerlamp. Kan je het niet meer volgen? Geeft niets, binnenkort kan je het resultaat zien op onze website. We houden jullie op de hoogte.

Oh ja, ik heb werkoverleggen meegemaakt die langer duurden dan onze wandeling maar met veel minder resultaat. Wij blijven dus lekker wandelen in de polder.

 

Het is bijna zover, eind januari vertrekken wij naar de Weissensee in Oostenrijk, een mooi bergmeer in een nog mooiere omgeving. Al vele jaren organiseert de Stichting Wintersporten hier de alternatieve elfstedentocht in nauwe samenwerking met de gemeente waarbij respect voor mens en natuur (veiligheid en milieu) hoog in het vaandel staan. Fantastisch hoe de  organisatie elk jaar weer garant staat voor een prachtig evenement waarvan duizenden schaatsers én niet-schaatsers met volle teugen genieten.

Wat heeft dit nu te maken met ‘Ecohoutkunst’, hoor ik je bijna denken. Het antwoord daarop is eigenlijk heel eenvoudig. Ieder jaar worden wij namelijk weer verrast door nieuwe ‘kunstwerkjes’ die door inwoners van de Weissensee zelf zijn gemaakt met natuurlijke producten. De creativiteit en het gebruik van natuurlijke producten heeft ons altijd erg aangesproken en ook dit jaar gaan wij zeker weer inspiratie en ideeën opdoen. Hoe leuk om hier nu dagelijks mee bezig te kunnen zijn. Voor ons staat de Weissensee voor duurzaamheid, creativiteit, inspiratie en heel veel plezier.

Naast het werken met hout richt ik mij ook op allerlei andere klussen. Inmiddels ben ik tot de ontdekking gekomen dat niet iedereen plezier haalt uit werkzaamheden in en om het huis. Zo is het voor mij bijvoorbeeld vanzelfsprekend dat ik onze wasmachine uit elkaar haal als deze er de brui aan heeft gegeven of dat ik zelf ons bankstel, bed, kast, tafel of wat dan ook kan repareren.

Bijna net zo vanzelfsprekend als het zelf slijpen van mijn schaatsen.

Zelf dingen maken en repareren, mijn vrouw en ik hebben dit altijd al gedaan. Kleding, gordijnen, hoogslapers met glijbaan, banken in de tuin, kerstversiering, dakgoten vernieuwen enz. enz. De reden waarom wij heel veel zelf deden? Gewoon omdat het goedkoop was én omdat wij het beiden ook heel erg leuk vonden om te doen.

Inmiddels zijn we alweer aardig wat jaren verder en nog steeds vinden we het leuk om zelf te creëren, ook al is dat tegenwoordig niet altijd goedkoper (tja, tegen de Actions, Amazons en Alibaba’s kunnen we niet op). Het fijne gevoel om iets te creëren of repareren is echter onveranderd gebleven en het ‘kostenargument’ is ingewisseld voor het argument ‘duurzaamheid’ (en daar kunnen de Actions, Amazons en Alibaba’s dan weer niet tegenop).

Nieuwe producten maken van oude / afgeschreven materialen heeft voor ons als extra dimensie de steeds weer terugkerende ‘verwondering’ en creatieve prikkels. Oude houten balken veranderen in prachtig nieuw hout, bedenken wat je voor mooie produkten kan maken van restanten, het is na al die jaren nog steeds fascinerend. Zo’n 85 % van onze producten is gemaakt van afval- en/of resthout.

Ongetwijfeld heb je wel eens gehoord of gelezen dat Nederland in 2050 een circulaire economie wil hebben. Dat klinkt natuurlijk heel hip maar het wil niets anders zeggen dan stoppen met verspilling, meer repareren, hergebruiken en recyclen. Het doel van dit alles is om het ontstaan van afval tot een minimum te beperken en producten en grondstoffen zo veel mogelijk opnieuw te gebruiken. Einde wegwerpcultuur dus. Volgens mij kan je het moeilijk oneens zijn met dat idee, wat je er verder ook van vindt.

Ecohoutkunst maakt vanuit de duurzaamheidsgedachte mooie produkten waar klanten blij van worden. Wij richten ons daarbij op gebruiks-, decoratieve- en kunstvoorwerpen van hout. Ecohoutkunst start officieel op 1 januari 2024.

Terug naar de basis? Wat ons betreft is dat zo gek nog niet en juist helemaal van deze tijd.

Fijne feestdagen.