Bericht openen

Blog 16: Beurs

Sinds kort is onze website vernieuwd. Niet om het vernieuwen zelf, maar omdat het na twee jaar Ecohoutkunst wel tijd werd om meer structuur aan te brengen. Geen overbodige luxe gezien het toegenomen aantal producten.

Door onze producten onder te brengen in categorieën is er overzicht ontstaan, zowel voor de bezoekers van onze website als voor onszelf. Alle producten hebben nu een ‘eigen’ plek in één van de categorieën: ‘Sculpturen, Interieur, Feestdagen, Dieren, Op aanvraag gemaakt en Ter inspiratie’.

Is de website nu compleeet? Zeker niet, het aantal producten blijft toenemen en onze ideeën lijken onuitputtelijk. Keuzes maken is soms best een (leuke) uitdaging. De website zullen we dan ook blijven ontwikkelen en uitbreiden. Zo hebben wij voor het komende jaar het plan opgevat om een assortiment samen te stellen en daarmee op een beurs te gaan staan. Gewoon omdat het ons leuk lijkt en omdat het kan (zo eenvoudig kan het zijn 😊). We houden jullie op de hoogte.

Bericht openen

Blog 15: Alledaags

Toen ik een paar jaar geleden een ‘koolmezenhuis’ maakte kon ik niet vermoeden dat deze direct in gebruik werd genomen. Zodra ik het bouwwerkje aan onze schuur had bevestigd kwamen de eerste ‘kijkers’ al aangevlogen. Nieuwsgierig zaten zij op, voor en uiteindelijk ook in het vogelhuis en kennelijk was het koppel Mees best tevreden want zij trokken er direct in. Blijkbaar voldeden de afmetingen en vliegopening die ik van internet had geplukt uitstekend.

In de weken daarna hebben wij genoten van het bedrijvige leven van het verliefde koolmezen-stel. Zonder zich om de rest van de wereld te bekommeren vlogen die druktemakers af en aan om hun nestje te bouwen. Als ik niet uitkeek dan werd ik tijdens mijn woon-werk verkeer van huis naar de schuur (toch al gauw zo’n 8 meter) haast ondersteboven gevlogen. Dat moet toch heerlijk zijn, samen met je partner een liefdesnestje bouwen en je verder nergens druk om hoeven te maken? Geen nieuwsberichten over Poetin, Trump, Musk of al die andere zelfingenomen figuren (laat ik het netjes houden, de ongefilterde tekst is opvoedkundig niet helemaal verantwoord vrees ik).

Je zou haast willen dat je een koolmees was, de hele dag lekker een beetje rondvliegen, een nestje bouwen, wat fluit-muziek maken en dat allemaal zonder dat je iets mee krijgt van alle kleine en grote wereldproblemen. Hoewel …. nu lees ik toevallig dat mezen niet oud worden en dat zij ook nog eens veel ‘natuurlijke’ vijanden hebben, mmmm.

Hoe het ook zij, het af en aan vliegen van een mezenpaar, hun gezang en het gepiep van de jonkies, het blijft een mooi gezicht en leuk om te horen. Eigenlijk zijn veel ‘gewone’ alledaagse dingen juist heel bijzonder als je wat beter kijkt.

Bericht openen

Blog 14: Functie elders

Stel je hebt een oude wok waarvan niet alleen de steel het begeven heeft maar ook de anti-aanbaklaag is niet zo anti meer als die zou moeten zijn. Daar komt bij dat de wok er zelf ook wel klaar mee is en het na heel veel jaren trouwe dienst het nu wel heeft gezien.

Let op, het is zeker niet wat je denkt. De wok heeft namelijk een uitstekende verstandhouding met zijn leidinggevende. Zij is echt fantastisch én weet intuïtief precies wat dienend leiderschap inhoud. Zij behandeld de wok dan ook met respect, oprechte aandacht, toewijding en interesse. Daar kunnen veel leidinggevenden nog iets van leren al is het natuurlijk de vraag of dat wel te leren is, het heeft vooral iets met intrinsieke motivatie en kernwaarden te maken. Maar goed, terug naar de wok die geen wok meer wilde zijn.

Oh zeker wilde hij nog wel zijn diensten aanbieden, voor de schroothoop voelde hij zich nog te goed. Hij wist in ieder precies wat hij niet meer wilde, namelijk elke dag zijn achterste branden aan het hoge vuur, daar was hij wel klaar mee. Maar wat dan wel, een functie elders? En als wat dan?

De leidinggevende had de wok aangehoord en zag al snel in dat het voor alle partijen beter was als er een mooie nieuwe rol voor de wok weggelegd zou zijn. Tenslotte had zij samen met haar organisatie (gezin) vele jaren genoten van alle heerlijke gerechten uit de wok en dan gooi je die toch niet zomaar weg?

Een ‘functie elders’ dus en gelukkig was goede raad niet duur, ecohoutkunst werd gevraagd om mee te denken en al snel werd een leuk idee geboren waar alle partijen prima mee konden leven. Ecohoutkunst kreeg de opdracht en de wok hangt nu van blijdschap te stralen in zijn eigen domein.

Opdrachtgeefster blij, wok blij, ecohoutkunst blij.
Goed leiderschap en recycling in optima forma!

Hoe het met de steel is afgelopen?
Daar hebben wij geen actieve herinnering aan 😊.

Kan jij ook geen afscheid nemen van een voorwerp dat in aanmerking komt voor een functie elders? Ik denk graag met je mee.

Bericht openen

Blog 13: Omdenken

Soms zie je ze ineens op je scherm voorbij komen, korte uitdrukkingen of verhalen die een ‘probleem’ of situatie vanuit een totaal onverwachte invalshoek belichten. Het gevolg is meestal een glimlach, nieuwe stof tot nadenken of beiden. De conferences van Herman Finkers zaten er vol mee en nog steeds kijk ik regelmatig delen van zijn shows terug.

Zelf hebben wij het omdenken letterlijk toegepast op onze tafellamp. Als je naar die lamp kijkt en je ‘denkt hem om’ dan zie je ineens een hanglamp voor je. Hang er drie op een rij en je hebt mooie nieuwe verlichting in de kamer. Zo eenvoudig kan het zijn. Een enkele lamp ophangen of drie in een cirkel kan natuurlijk ook.

December is dé maand van het licht, zowel letterlijk als figuurlijk. De maand waarin we elkaar gezegende kerstdagen wensen en alle goeds voor het nieuwe jaar.

Hopelijk verschijnt er deze maand nog op het scherm van alle zogenaamde wereldleiders dezelfde omdenk-quote die ik zelf kort geleden voorbij zag komen:

‘Er is niets zo ontwapenend dan stoppen met vechten’!!!

Wie weet zet het hen aan tot nadenken.

Gezegende kerst en een goed 2025!

Bericht openen

Blog 12: Denkvermogen

Informatievoorziening anno 1982: ik draai twee A4-tjes in de schrijfmachine met daartussen een velletje carbon. Aan het einde van mijn dienst zet ik de belangrijkste wetenswaardigheden op papier voor de collega’s. Daarna nog een laatste blik op de telex, paperassen opbergen in een houten locker met ‘postgleuf’ en naar huis. Voorlopig ben ik alleen nog bereikbaar via de vaste huistelefoon met draaischijf.

Tja, van cloudopslag en kunstmatige intelligentie had nog niemand gehoord, wel van een kaartenbak en paternosterkast. Een vergadercultuur kende ik (nog) niet en veel communicatie verliep via porto- of mobilofoon in plaats van smartphone.

Toen een paar jaar later ‘de computer’ werd geïntroduceerd in onze organisatie waren de verwachtingen hoog gespannen. Automatisering was hét toverwoord, alle administratieve werkzaamheden zouden sneller en efficiënter gaan waardoor ‘…… jullie meer tijd overhouden voor het ‘echte’ werk …..’. Wow, minder tijd besteden aan administratieve rompslomp, als 20-jarige klonk mij dat als muziek in de oren.

In de jaren daarna heb ik mij wel eens afgevraagd waar het is misgegaan. Ik kan mij niet herinneren dat ik door de hele automatisering en informatisering ooit ergens tijd heb overgehouden. Sterker nog, er moest steeds meer worden geregistreerd en het werd er allemaal niet minder hectisch op. Als ik hardop de vraag stelde waarom kreeg ik meestal een nietszeggend antwoord. Werd het denkwerk dan echt klakkeloos aan de ‘beleidsmakers’ overgelaten?

Natuurlijk weet ik ook wel dat veel administratieve werkzaamheden wel nuttig waren, meten is weten. Maar toch, zelf na blijven denken en opbouwend kritisch zijn kan geen kwaad.

Inmiddels is er weer een nieuw magisch fenomeen: kunstmatige intelligentie. Het gaat te ver om alle voordelen te benoemen want die zijn haast oneindig maar zoals altijd heeft ook deze medaille een keerzijde. Laat ik het erop houden dat algoritmes geen verantwoordelijkheidsgevoel hebben en dat heeft inmiddels al een hoop ellende tot gevolg gehad, zeker ook omdat er (blijkbaar te) weinig kritische vragen werden gesteld. Ik hoop van harte dat we niet al het denkvermogen aan machines overdragen, dan zou het middel wel eens erger kunnen zijn dan de kwaal.

Bij Ecohoutkunst laten we het denkwerk in ieder geval niet aan machines over. Ben je gek, veel te leuk om dat zelf te doen en mee te denken met de klant. Zo houden we onze klantcontacten persoonlijk en leveren we eerlijke diensten en adviezen, daar hebben wij chatgpt niet voor nodig. De ‘machines’ die wij gebruiken zijn vooral hand- en elektrische gereedschappen, die zullen het denkwerk niet van ons overnemen en ook van de koelkast krijgen wij geen bericht dat de melk op is. Gelukkig niet, er is al spam genoeg.

Bericht openen

Blog 11: Tussenjaar

Al jong werkte ik op zaterdag en in vakanties bij een tuinder in de buurt. Het werk in de kas beviel mij uitstekend, komkommerplanten poten, opbinden, dieven, plukken, sorteren en na de oogst moest soms de grond worden ‘gestoomd’, een lekker warm werkje. Ook wieden, spruiten plukken en bloemkool snijden hoorden bij de werkzaamheden en op zaterdagavond kwam Arie (‘mijn tuinder’) bij ons langs met een enveloppe.

Toen ik op het punt stond om de middelbare school te verlaten had ik nog geen flauw idee wat ik daarna wilde gaan doen. Over de vraag van Arie of ik bij hem wilde blijven werken tot ik een keuze had gemaakt hoefde ik niet lang na te denken. Ik heb daarna nog een jaar met heel veel plezier bij (en met) hem en zijn familie gewerkt.

Of het voor mij een bewuste keuze was om een ‘tussenjaar’ in te lassen? Hahaha, welnee joh, ik had gewoon nog geen zin om serieus na te denken over de toekomst (wat wil je, ik was net 17 😊) en de term ‘tussenjaar’ bestond in 1980 volgens mij nog niet eens. Nee hoor, ik vond het werk gewoon leuk, voelde mij welkom en gewaardeerd en ging letterlijk fluitend naar mijn werk, ook om 05.30 uur ’s morgens.

Inmiddels zijn er ruim 43 jaar verstreken en ben ik vele managementboeken en -trainingen verder. Hoewel ik in al die jaren heel leuk en interessant werk heb gedaan dacht ik toch regelmatig terug aan ‘mijn tussenjaar’. In de kas en op het land hadden we geen eindeloze vergaderingen, wel ‘echte’ gesprekken van mens tot mens. Achteraf gezien best bijzonder dat zowel Arie, zijn vrouw en ‘opa en oma’ (de ouders van Arie die nog gewoon meewerkten) een jonge knul serieus namen en oprecht in hem waren geïnteresseerd. Oh ja, en natuurlijk opgestroopte mouwen en humor.

Het heeft dus even geduurd maar eind 2023 heb ik de knoop doorgehakt: ik ga ‘Terug naar toen’. Klussen, seizoenswerk, mooie producten maken, nieuwe contacten en geen quasi interessante vergaderingen meer voor mij, heerlijk. Na de start van www.ecohoutkunst.nl heb ik al heel wat leuke en uiteenlopende opdrachten mogen uitvoeren voor diverse klanten. Dankbaar dat het allemaal zo op zijn plaats valt.

Een tijdje geleden wees één van onze dochters mij op een oproep ‘druivenplukkers gevraagd’ met de toevoeging ‘dat is echt iets voor jou pa 😊’. Natuurlijk heb ik mij daarvoor aangemeld want ze had helemaal gelijk. Op de eerste ‘plukdag’ werd ik hartelijk ontvangen en op de één of andere manier voelde ik mij direct welkom. Een korte uitleg, een praatje en koffie op z’n tijd, mee-eten bij de familie thuis en met de andere plukkers …….. dat gevoel van 43 jaar geleden was er weer helemaal, dankjulliewel familie Luysterburg !!

 

Bericht openen

Blog 10: Pruimenboom

Nog één keer kijkt hij naar de grote tuin waar hij jarenlang zijn werk heeft gedaan. In gedachten ziet hij de kinderen om hem heen rennen, tikkertje met verlos. Hij ziet de eigenaren van de grond waarin hij zijn wortels mocht laten groeien, zij kwamen bij hem kijken om te zien of het al ‘zover’ was. Nou, zij konden tevreden zijn. Hij verstond zijn vak en leverde elk jaar weer meer productie. Tot een paar jaar geleden. Jammerlijk genoeg lukte het hem niet meer. Hij voelde zich oud worden, zijn productie ging achteruit en hij begon scheuren te vertonen. En nu is het dan zover, de motorkettingzaag gaat een einde maken aan de pruimenboom.

Wat? Einde pruimenboom? Gaat hij de kachel in?
Weg mooie boom, weg herinneringen?

Zeker niet, Ecohoutkunst kon een mooi alternatief bieden aan de eigenaar. Van de stam kunnen wij namelijk mooie kunstwerken maken waarmee de boom een ‘tweede leven’ krijgt. Deze boom heeft onder andere een nieuwe carrière gekregen als vaas voor droogbloemen. De ‘erfgenamen’ van deze nalatenschap zijn hier heel erg blij mee, het is voor hen een prachtige, blijvende en tastbare herinnering.

Bomen met een verhaal.
Niemand kapt bomen voor zijn plezier, tenminste daar ga ik gemakshalve even vanuit. Een boom hoort te groeien en bloeien. Toch is kap soms onontkoombaar om wat voor reden dan ook. En soms vinden mensen dat erg jammer omdat juist die boom voor hen een boom is met een ‘verhaal’.

Hebben jullie ook een boom met een verhaal die gekapt moest worden? Dan is het goed om te weten dat wij van de stam een mooi kunstwerk kunnen maken als blijvende herinnering. En ook als je een boom moest (laten) kappen zonder ‘verhaal’, dan rest nog altijd een mooi pronkstuk voor in de kamer.

 

Bericht openen

Blog 9: Philip

Bij aankomst op de camping worden wij enthousiast ontvangen door Philip, eigenaar van camping La Plage. Hij neemt alle tijd voor ons, biedt koffie aan en vraagt hoe de reis is verlopen. We voelen ons welkom en dat is altijd leuk, zeker na zo’n lange reis.
Met een goed gevoel zoeken wij een plaats voor onze vouwwagen aan rivier de Ceze.

Onze eerste indruk bleek te kloppen, wij hebben een heerlijke vakantie gehad en ons contact met Philip was daar een belangrijk onderdeel van. Dagelijks begroette hij ons met een hartelijk ‘Bonjour Lenie et Walter’, maakte een praatje en was steeds belangstellend. Toen wij naar zijn ‘verhaal’ vroegen hadden we een heel leuk gesprek.

Best vreemd eigenlijk dat je op basis van een eerste indruk meteen een beeld vormt en dat dit vaak nog blijkt te kloppen ook. Maar waarom was onze eerste indruk dan eigenlijk zo goed? Kort door de bocht: de oprecht persoonlijke en hartelijke ontvangst. Volgens ons was Philip zich niet eens bewust van het feit dat hij een meerwaarde aan onze vakantie gaf door het persoonlijke contact in plaats van een zakelijk aanpak.

Ook voorwerpen krijgen een meerwaarde als deze ‘persoonlijk’ zijn. Een sieraad of beeldje krijgt meer betekenis als daarin bijvoorbeeld de naam van een geliefde is gegraveerd.

Om onze producten persoonlijk en daarmee uniek te kunnen maken hebben wij geïnvesteerd in een laser-graveermachine. Hiermee kunnen wij onze producten voorzien van teksten en/of logo’s. Zo hebben wij bijvoorbeeld één van onze beeldjes op verzoek al voorzien van een naam en geboortedatum waardoor het een heel persoonlijk kraamcadeau is geworden. Ook voor een aantal bedrijven hebben wij hun logo inmiddels mogen laseren.

Als je geïnteresseerd bent in één van onze producten, al dan niet in combinatie met laser-graveren, neem dan contact op via ‘walter@ecohoutkunst.nl’ of 0623029104. Wij werken alleen met persoonlijk contact maar dat zal je na het lezen van deze blog waarschijnlijk niet verbazen. Winkelmandjes doen we niet aan.

Oh ja, als je géén waarde hecht aan een zakelijke camping-eigenaar in driedelig pak, een subtropisch zwembad, nieuw sanitair of discotheek maar vooral op zoek bent naar een ouderwets gastvrije en schone camping, gelegen aan een rivier in een prachtige omgeving dan bevelen wij camping camping La Plage in Saint-André-de-Roquepertuis van harte aan.

 

Bericht openen

Blog 8: Afdaling

Al jaren zoeken wij zon en natuur op in Frankrijk en steevast nemen we daarbij onze racefietsen mee. Fietsen in de bergen is één van onze vele hobby’s en allebei hebben wij de nogal merkwaardige afwijking om liever omhoog te fietsen dan af te dalen (maar ja, het één kan nu éénmaal niet zonder het ander). Rustig en voorzichtig dalen dus, we rijden niet in de Tour de France en onnodig risico’s nemen is nergens goed voor. Gelukkig is het altijd goed gegaan.

En toch is het niet vanzelfsprekend dat het in de afgelopen jaren altijd goed is gegaan, daar kwamen we achter tijdens onze eerste ‘thuis’-rit dit jaar. Na een kilometer of vijftien hoorden we ineens een flinke tik, alsof er een tak tegen de spaken sprong. In eerste instantie merkte ik niet zoveel maar Lenie reed achter mij en zag dat er toch iets niet helemaal goed was met mijn fiets. Al snel kwamen we tot de ontdekking dat één van de spaken van mijn achterwiel er de brui aan had gegeven. Tsja, dan ben je toch wel even heel dankbaar dat dit niet tijdens een afdaling is gebeurd.

Om de spaak te kunnen vervangen en de kleine slag in het wiel op te kunnen lossen moest eerst de tandwielcassette worden verwijderd. Nu heb ik het plakken van een band al op jonge leeftijd geleerd maar voor een tandwielcassette verwijderen heb je speciaal gereedschap nodig. De vraag was dan ook: breng ik mijn fiets naar de fietsenmaker of koop ik voor hetzelfde geld het benodigde gereedschap en knap ik ook deze klus zelf op.

Ik hoefde hier niet lang over te denken, iets repareren vind ik nu éénmaal heel leuk dus dit ga ik zelf doen. Gereedschap aangeschaft, spaak vervangen en slag uit het wiel gehaald. Inmiddels loopt alles weer perfect en daar wordt ik dus blij van 😊. Aftellen nu tot de volgende vakantie waarin we de bergen weer gaan beklimmen.

Heb jij een lekke band, een lamp of schilderij dat opgehangen moet worden, een houten wand die geplaatst moet worden of welke andere klus dan ook: neem vrijblijvend contact op en we nemen de mogelijkheden samen vrijblijvend door.

 

Bericht openen

Blog 7: De weg kwijt?

Is jouw schuur of berging een goed georganiseerde ruimte waarin je alles terug kunt vinden? Gefeliciteerd! Je hebt het goed voor elkaar en kan nu stoppen met het lezen van deze blog!

Struikel je nog wel eens over van alles en nog wat zoals een bezem, fietspomp, emmer, tuinslang etc.? Moet je eerst een overlevingstocht maken om iets te kunnen vinden? Lees dan vooral verder.

Om een schuur, werkplaats of bijkeuken efficiënt in te kunnen richten is het handig om vooraf te bedenken welke functie je aan die ruimte wilt geven. Een werkplaats vraagt namelijk om een andere inrichting dan een opbergruimte, fietsenhok of bijkeuken. In de praktijk gaat het vaak om een combinatie van functies en veranderen de behoeften door de jaren heen.

Toen ik had besloten om te starten met ‘Ecohoutkunst’ was het duidelijk dat onze ‘schuur’ ingericht moest worden als werkplaats in combinatie met het stallen van 3 fietsen. Een hele uitdaging om dat te realiseren in een ruimte van 2,5 x 3 meter. En natuurlijk hoorde daar ook een door ons zelf gestelde eisenpakket bij 😊: een ruime werkbank, flexibele indeling handgereedschappen, vaste indeling grotere gereedschappen (bv tafelzaag, afkortzaag, lintzaag, vlakvandiktebank, draaibank, afzuiging), veel ruimte voor opslag kleine materialen etc. etc. Oh ja, vergeet ik bijna twee belangrijke andere eisen: het moest betaalbaar zijn en met zoveel mogelijk hergebruik van hout.

Samengevat komt het erop neer dat ik onze (mini)schuur heb omgebouwd tot een volwaardige werkplaats inclusief mobiele werkbank die voldoet aan alle eisen die we vooraf hadden gesteld. Ik werk daar met heel veel plezier aan diverse uiteenlopende projecten.

Wil jij je schuur of bijkeuken ook omtoveren tot een georganiseerde en praktische ruimte en kan je daarbij wel wat hulp en/of advies gebruiken? Ik kom graag vrijblijvend langs om je wensen en de mogelijkheden te bespreken.

 

 

 

Scroll naar boven